GEO5 Software

Online Help

Tree
Settings
Program:
Language:

Wymiarowanie według EN 1993_5

1. Sprawdzenie na zginanie (bez siły osiowej):

Nośność obliczeniowa na zginanie grodzic typu U:

gdzie:

Mc,Rd

-

obliczeniowa nośność przekroju na zginanie

βB

-

współczynnik wyrażający możliwą redukcję modułu sprężystości przekroju w grodzicach

Wel

-

sprężysty moduł przekrojowy ciągłej ściany

fy

-

granica plastyczności stali

γM0

-

częściowy współczynnik niezawodności materiału

Nośność na zginanie innych przekrojów:

Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:

gdzie:

MEd

-

obliczeniowy moment zginający

2. Sprawdzenie na zginanie z siłą osiową:

Grodzice

Nośność na zginanie redukowana ze względu na siłę osiową:

gdzie:

MN,Rd

-

obliczeniowa nośność na zginanie redukowana ze względu na siłę osiową

NEd

-

obliczeniowa siła osiowa

Npl,Rd

-

obliczeniowa nośność plastyczna przekroju

Gdzie nośność na siłę osiową wynosi:

gdzie:

A

-

powierzchnia przekroju

Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:

Inne przekroje:

Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:

gdzie:

σX,Ed

-

jest największym naprężeniem normalnym w przekroju poprzecznym wynikającym z momentu i siły osiowej.

3. Sprawdzenie na ścinanie

Sprężyste naprężenie ścinające w środku ciężkości przekroju poprzecznego oblicza się następująco:

gdzie:

VEd

-

wartość obliczeniowa siły ścinającej

S

-

moment statyczny w środku ciężkości przekroju

I

-

moment bezwładności całego przekroju poprzecznego

t

-

grubość w analizowanym punkcie

Wskaźnik wykorzystania na ścinanie wyznacza się według:

4. Sprawdzenie na wyboczenie ścinające

Wyboczenie ścinające jest sprawdzane jeśli spełniony jest następujący warunek:

gdzie:

c

-

wysokość środnika grodzicy

tW

-

grubość środnika grodzicy

Grodzice:

Nośność na wyboczenie ścinające określa się z zależności:

gdzie:

h

-

całkowita wysokość ściany z grodzic

fbv

-

to nośność na wyboczenie ścinające określona dla środnika bez usztywnień i dla względnej smukłości środnika, którą określa się z zależności: gdzie:

gdzie:

λ

-

względna smukłość środnika

E

-

moduł sprężystości stali

Inne przekroje:

Nośność na wyboczenie ścinające określa się z zależności:

gdzie:

χw

-

współczynnik wkładu środnika

fyw

-

granica plastyczności środnika

hw

-

wysokość środnika

gdzie: współczynnik χw

Wartość λW

χW

λW <0,83/η

η

0,83/ηλW <1,08

0,83/λW

λW ≥ 1,08

0,83/λW

Smukłość skorygowaną λw należy określić zgodnie z zależnością:

Wskaźnik wykorzystania na wyboczenie ścinające wyznacza się według:

gdzie:

Q

-

obliczeniowa siła ścinająca

5. Sprawdzenie kombinacji zginania, ścinania i siły osiowej:

Przekroje, w których można wyznaczyć pole powierzchni ścinania Av:

Sprawdzenie kombinacji zginania, ścinania i siły osiowej przeprowadza się, jeśli występuje duże ścinanie, tj. jeśli:

gdzie:

Vpl,Rd

-

plastyczna nośność obliczeniowa przy ścinaniu

Gdzie plastyczna nośność obliczeniowa przy ścinaniu:

gdzie:

AV

-

pole powierzchni ścinania

Zredukowana granica plastyczności ze względu na ścinanie jest określana jako:

Gdzie współczynnik redukcji ρ wyznacza się jako:

Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:

gdzie:

σx,Ed

jest największym naprężeniem normalnym na środniku od momentu i siły osiowej

Inne przekroje:

Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:

gdzie:

σx,Ed

jest największym naprężeniem normalnym na środniku od momentu i siły osiowej

τEd

średnim naprężeniem ścinającym na przekroju poprzecznym

W normie można znaleźć rekomendowane wartości współczynników redukcji ze względu na niepełne przekazywanie ścinania oraz strat korozyjnych, które wprowadza się w podczas definiowania przekrojów ścian z grodzic stalowych.

Literatura: EN 1993-5

Try GEO5 software for free.