Wymiarowanie według EN 1993_5
1. Sprawdzenie na zginanie (bez siły osiowej):
Nośność obliczeniowa na zginanie grodzic typu U:
![]()
gdzie: | Mc,Rd | - | obliczeniowa nośność przekroju na zginanie |
βB | - | współczynnik wyrażający możliwą redukcję modułu sprężystości przekroju w grodzicach |
Wel | - | sprężysty moduł przekrojowy ciągłej ściany |
fy | - | granica plastyczności stali |
γM0 | - | częściowy współczynnik niezawodności materiału |
Nośność na zginanie innych przekrojów:
![]()
Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:
![]()
gdzie: | MEd | - | obliczeniowy moment zginający |
2. Sprawdzenie na zginanie z siłą osiową:
Grodzice
Nośność na zginanie redukowana ze względu na siłę osiową:
![]()
gdzie: | MN,Rd | - | obliczeniowa nośność na zginanie redukowana ze względu na siłę osiową |
NEd | - | obliczeniowa siła osiowa |
Npl,Rd | - | obliczeniowa nośność plastyczna przekroju |
Gdzie nośność na siłę osiową wynosi:
![]()
gdzie: | A | - | powierzchnia przekroju |
Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:
![]()
Inne przekroje:
Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:
![]()
gdzie: | σX,Ed | - | jest największym naprężeniem normalnym w przekroju poprzecznym wynikającym z momentu i siły osiowej. |
3. Sprawdzenie na ścinanie
Sprężyste naprężenie ścinające w środku ciężkości przekroju poprzecznego oblicza się następująco:
![]()
gdzie: | VEd | - | wartość obliczeniowa siły ścinającej |
S | - | moment statyczny w środku ciężkości przekroju |
I | - | moment bezwładności całego przekroju poprzecznego |
t | - | grubość w analizowanym punkcie |
Wskaźnik wykorzystania na ścinanie wyznacza się według:
![]()
4. Sprawdzenie na wyboczenie ścinające
Wyboczenie ścinające jest sprawdzane jeśli spełniony jest następujący warunek:
![]()
gdzie: | c | - | wysokość środnika grodzicy |
tW | - | grubość środnika grodzicy |
Grodzice:
Nośność na wyboczenie ścinające określa się z zależności:
![]()
gdzie: | h | - | całkowita wysokość ściany z grodzic |
fbv | - | to nośność na wyboczenie ścinające określona dla środnika bez usztywnień i dla względnej smukłości środnika, którą określa się z zależności: gdzie: |
![]()
gdzie: | λ | - | względna smukłość środnika |
E | - | moduł sprężystości stali |

Inne przekroje:
Nośność na wyboczenie ścinające określa się z zależności:
![]()
gdzie: | χw | - | współczynnik wkładu środnika |
fyw | - | granica plastyczności środnika |
hw | - | wysokość środnika |
gdzie: współczynnik χw
Wartość λW | χW |
λW <0,83/η | η |
0,83/η ≤ λW <1,08 | 0,83/λW |
λW ≥ 1,08 | 0,83/λW |
Smukłość skorygowaną λw należy określić zgodnie z zależnością:
![]()
Wskaźnik wykorzystania na wyboczenie ścinające wyznacza się według:
![]()
gdzie: | Q | - | obliczeniowa siła ścinająca |
5. Sprawdzenie kombinacji zginania, ścinania i siły osiowej:
Przekroje, w których można wyznaczyć pole powierzchni ścinania Av:
Sprawdzenie kombinacji zginania, ścinania i siły osiowej przeprowadza się, jeśli występuje duże ścinanie, tj. jeśli:
![]()
gdzie: | Vpl,Rd | - | plastyczna nośność obliczeniowa przy ścinaniu |
Gdzie plastyczna nośność obliczeniowa przy ścinaniu:

gdzie: | AV | - | pole powierzchni ścinania |
Zredukowana granica plastyczności ze względu na ścinanie jest określana jako:
![]()
Gdzie współczynnik redukcji ρ wyznacza się jako:
![]()
Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:
![]()
gdzie: | σx,Ed | jest największym naprężeniem normalnym na środniku od momentu i siły osiowej |
Inne przekroje:
Wskaźnik wykorzystania wyznacza się według:
![]()
gdzie: | σx,Ed | jest największym naprężeniem normalnym na środniku od momentu i siły osiowej |
τEd | średnim naprężeniem ścinającym na przekroju poprzecznym |
W normie można znaleźć rekomendowane wartości współczynników redukcji ze względu na niepełne przekazywanie ścinania oraz strat korozyjnych, które wprowadza się w podczas definiowania przekrojów ścian z grodzic stalowych.
Literatura: EN 1993-5