Wymiarowanie według SIA 264
Sprawdzenie na ścinanie
Wytrzymałość na ścinanie należy określić ostrożnie jako wytrzymałość samego przekroju stalowego zgodnie z normą SIA 263.
Sprawdzenie na ściskanie
Nośność przekroju stalowo-betonowego na ściskanie:
![]()
gdzie: | Aa | - | pole przekroju stalowego |
Ac | - | pole przekroju betonu | |
fy | - | granica plastyczności stali | |
fck | - | wytrzymałość na ściskanie betonu | |
γa | - | współczynnik nośności stali = 1.05 |
γc | - | współczynnik nośności betonu = 1.5 |
Wskaźnik wykorzystania:
![]()
gdzie: | N | - | obliczeniowa siła osiowa |
Mpl,Rd | - | obliczeniowa nośność na zginanie |
Sprawdzenie na zginanie:
Nośność na zginanie przekroju stalowo-betonowego określa się na podstawie wykresu interakcji.
Mpl,N,Rd to nośność na zginanie z uwzględnieniem wpływu siły ściskającej.
Zakłada się, że beton nie jest pracuje na rozciąganie, a na stal i beton przypada rozkład naprężeń plastycznych.
Przyjmowana jest zredukowana wartość wytrzymałości 0.85 fcd dla betonu na zewnątrz przekroju stalowego, a pełna wytrzymałość fcd, dla betonu wewnątrz przekroju stalowego, gdzie fcd = fck / γc.
W przypadku dużego ścinania, tj. jeśli Q / VRd > 0.5, dla części przekroju stalowego przenoszących ścinanie uwzględnia się granicę plastyczności równą wartości fyW = fy [1 - (Q / VRd)2].
Wskaźnik wykorzystania:
![]()
W przypadku stali o granicy plastyczności większej niż 400 MPa, stosuje się ograniczenie 0,8.

Wykres do wyznaczania obliczeniowej wytrzymałości na zginanie Mpl,N,Rd.